Home  |  Królik  |  Papuga  |  Kanarek  |  Owczarek  |  Redakcja  |  Klub  |  Kontakt       królik - lapin Królik - kaninchen Królik - Rabbit

  • Home
  • Królik
  • Papuga
  • Kanarek
  • Gryzonie
  • Owczarek
  • Działka
  • Co nowego
  • Galeria  I
  • Galeria  II
  • Galeria  III
  • Mapa strony
  • Forum Trunia
  • Serwis Trunia
  • Zrób stronę
  • Przyjaciele
  • Literatura
  • Webcam
  • Zapytania
  • Redakcja
  • Lekarze
  • Ustawy
  • Banery
  • Humor
  • Ebook
  • Quiz
  • Linki
  • E-mail
  • Literatura - psy
  • Galeria Misia
  • Choroby
  • Filmik nr. 1
  • Filmik nr. 2
  • Pogotowie
  • Homeopatia
  • Zabawa z psem

  • Toplista stron futrzaków

    królik króliki




       

    Dziecko i pies - to się może udać!

    Fragment z książki "Przechytrzyć psa" T. Ryan, K. Mortensen,

    Pojawienie się w rodzinie noworodka zmienia życie wszystkich jej członków, także psa. Przygotowania na to wydarzenie powinny objąć także przystosowanie psa do nadchodzących zmian.

    Jakiego masz psa?

    Ważne jest dostosowanie przygotowań do temperamentu psa. Jeśli masz w domu leniwego, zaspanego kanapowca, który ledwo reaguje na to, co dzieje się dokoła, przygotowania nie zajmą ci wiele czasu.

    Jeśli jednak podejrzewasz, że twój pies będzie miał trudności z przystosowaniem się do nowej sytuacji, potrzeba ci będzie więcej czasu. Pomyśl, czy twój pupil bardzo żywo reaguje na nieznane dźwięki i widoki? Czy reaguje błyskawicznie, zrywając się, szczekając albo wycofując się? A może jest przestraszony? Czy może tylko odwraca głowę, rozgląda się dokoła i wraca do przerwanej drzemki?

    Inne ważne sygnały to:
    · pilnowanie zabawek, jedzenia albo/i członków rodziny
    · stały nadmiar energii
    · skłonność do podniecania się i wymykania spod kontroli
    · tkliwość skóry
    · skłonność do złych humorów.

    Jakby tego było mało, niektóre psy mają wysoko rozwinięte skłonności do pogoni i chwytania zwierzyny. Tym trzeba poświecić naprawdę dużo uwagi.

    Szkolenie posłuszeństwa.

    Częścią twoich przygotowań powinno być szkolenie w zakresie posłuszeństwa. Pracuj nad takimi poleceniami, jak „siad”, „leżeć”, „zostań” i nad sposobami witania się z ludźmi. Ważne jest także przyzwoite chodzenie na smyczy, bo ułatwi ci to spacery z dzieckiem w towarzystwie psa.

    Bardzo ważną umiejętnością jest udawanie się na polecenie we wskazane miejsce i pozostawanie tam tak długo, jak każesz. Jeśli twój pies tego nie umie, popracuj nad tym.

    Wprowadź zmiany w domu i w stylu życia, zanim dziecko pojawi się w domu. Jeśli więc planujesz, że pies nie będzie miał wstępu do pokoju dziecinnego, już teraz zacznij pracować nad zakazami. Wchodź do pokoju, każąc psu usiąść przed drzwiami albo wysyłaj go na miejsce. Postaraj się, by było to wydarzenie specjalne i przyjemne. Do tego służą smakołyki i ulubione zabawki.

    Należy też przyzwyczaić psa do widoku dziecka i dziecięcych akcesoriów. Postaw kołyskę czy dziecięce łóżeczko. Włóż tam misia albo dużą lalkę. Najlepsze są lalki imitujące niemowlę i płaczące. W ciągu dnia poświęcaj parę minut na zajmowanie się lalką. Posypuj ją pudrem, nacieraj oliwką, aby pies miał szanse poznać nowe zapachy i czynności. Nagraj na taśmę dźwięki, jakie wydaje niemowlę i odtwarzaj ją, zapoznając z nimi psa. Jeśli dziecko urodziło się w szpitalu, przynieś wcześniej do domu pachnący nim kocyk, aby pies mógł poznać nowy zapach. Zawiń lalkę w kocyk. Daj psu smakołyki, aby wytworzyć pozytywne skojarzenia związane z tym zapachem.

    Pierwsze spotkanie.

    Kiedy młoda matka wraca do domu, pies może tak ucieszyć się na jej widok, że zapomni o dobrych manierach i zacznie ją obskakiwać albo może być tak zdenerwowana nową dla siebie sytuacją, że pies wychwyci płynące od niej sygnały. Na wszelki wypadek najlepiej, aby ktoś inny wnosił dziecko do domu. Jeszcze lepiej, aby matka weszła pierwsza, a dziecko wniesiono parę chwil później. Dzięki temu matka będzie mogła swobodnie przywitać się z psem i uspokoić go nieco. Kiedy pies już całkiem się uspokoi, należy mu pozwolić na obwąchanie dziecka. Jeśli nadal jest bardzo podniecony, należy to odłożyć do bardziej sprzyjającej chwili.

    Pierwsze dni.

    Pierwsze tygodnie są niesłychanie ważne dla wyrobienia w psie przekonania, że pojawienie się dziecka to naprawdę wspaniałe wydarzenie. Kluczem są dobre skojarzenia. Kiedy więc przewijasz dziecko, rzuć mu kilka smakołyków. Postaw puszkę z ciasteczkami koło dziecięcego stolika albo noś fartuszek z wielkimi kieszeniami. Podobnie postępuj zawsze, kiedy zajmujesz się dzieckiem, na przykład gdy je karmisz. Postaraj się wszakże wydawać smakołyki wtedy, gdy pies leży albo siedzi w towarzystwie ciebie i dziecka. No i za każdym razem, kiedy masz na rękach dziecko, przemawiaj do psa miłym, spokojnym głosem.

    Nadzór.

    Nigdy nie zostawiaj noworodka i psa bez nadzoru. Malec popiskuje jak potencjalna ofiara, a to może wyzwolić w psie chęć zapolowania. Nie ryzykuj.

    Raczkujące maluchy.

    Bądź czujny. Kiedy twoje dziecko zaczyna raczkować i stawiać pierwsze kroki, sytuacja zmienia się diametralnie. Nigdy, przenigdy nie zostawiaj psa samego z takim berbeciem, nawet jeśli do tej pory przyjaźnie traktował dzieci. Palec w oko, upadek na psa, głośny pisk wprost w ucho, każde z tych działań może sprawić, że pies zerwie się na równe nogi, niechcący przewracając dziecko. Co gorsza, malec może go sprowokować do kłapnięcia zębami. Berbeć może zostać pogryziony za normalne dla swojego wieku zachowania: bieganie, piszczenie, rzucanie się na psa całym ciałem czy ściskanie, zwłaszcza znienacka i od tyłu. Zapewnij psu prywatną przestrzeń. Powinna być dostępna tylko dla niego, a zakazana dla pozostałych członków rodziny, zwłaszcza dla malucha. To może być posłanie, klatka, a nawet kawałek dywanu. Odsyłaj tam psa zawsze, gdy w domu zbyt dużo się dzieje. Dawaj psu szczególnie pyszne smakołyki, gdy przebywa w strefie bezpieczeństwa. Z czasem nauczy się sam uciekać w to miejsce, gdy dziecko będzie go zbytnio męczyć albo gdy zechce pobyć sam. Należy to uszanować i trzymać dzieci zawsze z daleka od tej strefy.

    Dzieci rosną.

    Jeśli udało ci się szczęśliwie doczekać wieku szkolnego twojego dziecka, masz w domu zapewne dwójkę wspaniałych przyjaciół – psa i dziecko. Ale nie trać czujności i nie zezwalaj na zbyt wiele swobody w relacjach pomiędzy nimi. Nadzór jest w dalszym ciągu niezbędny dla bezpieczeństwa i psa, i dziecka. Dobre jest to, że dla starszych dzieci możesz wymyślać rozmaite gry i zabawy, które pozwolą wyładować nadmiar energii jednych i drugich. W zabawie można pożytecznie wzmacniać umiejętności z zakresu posłuszeństwa u psa, co też jest istotne.

    Zabawa w ciepło-zimno w domu.

    Każ psu siadać i przytrzymaj go za obrożę. W tym czasie dziecko powinno opuścić pokój. Wyjście powinno być bardzo teatralne, z demonstracyjnymi pożegnaniami i ukłonami. Z chwilą, kiedy zniknie z pola widzenia psa, dziecko powinno szybko schować się za fotelem lub kanapą. Puszczasz psa i każesz mu szukać dziecka. Jeśli pies sobie nie radzi, dziecko powinno zawołać go po imieniu. Uwaga: pies, kiedy uda mu się znaleźć dziecko, może wpaść w nadmierne podniecenie, dobrze jest wtedy kazać mu usiąść, zanim dostanie smakołyk. Ta zabawa buduje silną więź pomiędzy dzieckiem i psem, jest dla zwierzaka doskonałym ćwiczeniem, uczy grzecznego i spokojnego dawania i brania nagród.

    Zabawa w zbieranie punktów.

    Weź plik czystych kartek. Na każdej zapisz zadanie, jakie zespół złożony z członka rodziny i psa powinien wykonać. Zadania powinny być dostosowane do wieku i możliwości dzieci. Oto kilka przykładów:

    · Wycieranie ręcznikiem łap po spacerze (weź ręcznik i wytrzyj starannie wszystkie cztery łapy).
    · Chodzenie na luźnej smyczy (postaw krzesło i prowadź psa dookoła niego na luźnej smyczy).
    · „Leżeć, zostań” (każ psu leżeć, zrób trzy kółka wokół niego).
    · Witanie gości w pozycji „siad” (ktoś dzwoni do drzwi, a ty pilnujesz, aby pies siedział).
    · Bezpieczna lodówka (każ psu siadać, jeśli wyjmujesz coś z lodówki lub chowasz do niej).
    · Czesanie (pies ma stać na podłodze wszystkimi czterema łapami przynajmniej przez osiem pociągnięć szczotki).
    · Łap! (pies siedzi w odległości pół metra od tego, kto rzuca smakołyki i musi je łapać).
    · Akceptowanie dziwnych sytuacji (nałóż psu koszulkę).

    Twoje dzieci mogą ładnie przepisać kartki, a nawet ozdobić je rysuneczkami czy wyklejankami. Teraz pora na wspólną zabawę. Ustalamy limit czasu dla każdego zadania – powiedzmy na trzy minuty. Każdy z uczestników zabawy powinien wykonać możliwe najwięcej zadań. Kartkę otrzymuje ten, kto wykona je najlepiej lub najbardziej precyzyjnie. Wgrywa ten, kto zbierze najwięcej kart. Jeśli zawodnikowi nie podoba się wylosowana kartka może ją odłożyć i wybrać inną. Można też przyznać każdej karcie określoną wartość punktową i na koniec zabawy zliczać uzyskane punkty.


    Fragment "Przechytrzyć psa" T. Ryan, K. Mortensen,

    UWAGA! W przypadku jakiegokolwiek sprzeciwu osób posiadających prawa autorskie do materiałów wykorzystanych na tej stronie zostaną one natychmiast zlikwidowane.


    PSY | Wózki inwalidzkie dla psów



    Góra      Owczarek