weterynarz Kraków lecznice przychodnia weterynaryjna dla królików

Nasza baza wyróżniona linkiem na amerykańskiej stronie.                                 Lekarze przed którymi uciekaj!!!

Baza adresowa lekarzy zajmujących się leczeniem królików.   (156 adresów)
Wpis do bazy jest płatny - opłata wynosi 15 zł

A    B    C    D E   F   G H I J K L   Ł M N O    P    R    S T   U   W Z Ż

Dopisz swojego lekarza         Antybiotyki

Redakcja Domowego Zwierzyńca nie bierze odpowiedzialności za działania weterynarzy. Bazę adresową podajemy w celach informacyjnych przekazaną przez internautów.

Leczeniem zwierząt naukowcy zajęli się dopiero w ostatnich 200 latach. Weterynaria to dziedzina wiedzy medycznej zajmująca się leczeniem dużych zwierząt gospodarskich i małych zwierząt domowych. Życie współczesnego społeczeństwa jest w dużym stopniu uzależnione od działalności lekarzy zajmujących się zwierzętami, czyli weterynarzy. Leczą oni chore lub zranione zwierzęta domowe. Od umiejętności i wiedzy weterynarzy są jeszcze bardziej uzależnieni rolnicy, dla których hodowla zwierząt stanowi w wielu wypadkach podstawowe źródło utrzymania. Zawód weterynarza jest bardzo szanowany na całym świecie. Dawniej lekarze medycyny często leczyli również zwierzęta, określane jako nasi „bracia mniejsi". Na przykład w 1927 r. książę Walii sprowadził lekarza medycyny do leczenia jednego ze swoich koni, a obecny przy tym weterynarz był tylko doradcą i pomocnikiem.

Chociaż weterynaria jest uznaną i szanowaną dziedziną wiedzy medycznej dopiero od niedawna, nie jest ona nową nauką. Wzmianki o sposobach leczenia zwierząt można znaleźć w dokumentach pochodzących z czasów starożytnych. Opisy takie znajdują się na przykład w babilońskim kodeksie Hammurabiego (2100 r.p.n.e.), w egipskich papirusach Kahun (1900 r. p.n.e.), a także w licznych pismach hinduskich z okresu pomiędzy rokiem 1800 a 1200 p.n.e. Pierwszy stały szpital dla zwierząt został zbudowany w Indiach około 250 roku przed naszą erą, z rozkazu króla Aśoki panującego w latach 264-238 przed naszą erą.

Pierwsze czynności związane z leczeniem zwierząt były, co jest zrozumiałe, podejmowane w stosunku do zwierząt gospodarskich, takich jak osły i woły, gdyż wielu ludzi potrzebowało tych zwierząt do przewożenia ciężkich ładunków. Najlepiej rozwinęła się wiedza o leczeniu koni. W starożytnej Grecji i Rzymie pracowali lekarze zajmujący się końmi, zwani w Grecji hippiatroi, a w Rzymie eąuarius medicus. W okresie między 300 a 500 r. n.e. w imperium rzymskim działało wieluwetery-narzy, a wśród nich „ojciec weterynarii" Apsyrtus. Większość z nich podróżowała z armiami cesarstwa wschodniorzymskiego, którego stolicą było Bizancjum. W tamtych czasach powstało dzieło Hippiatrika, które traktowało o chorobach koni. Współczesna nazwa weterynarii wywodzi się od łacińskiego słowa veterinarius, określenia używanego w stosunku do zwierzęcia pociągowego.

W średniowieczu (między 500 a 1500 r. n.e.) weterynarię zaczęto uważać za coś niegodnego wykształconych ludzi. Leczenie koni stało się w tych czasach domeną kowali. Tak było do końca szesnastego wieku, kiedy została wydana Anatomia del Cavallo (Anatomia konia), która była pierwszym poważnym dziełem dotyczącym weterynarii Jej autorem był wioski szlachcic Carlo Ruini, który dołożył starań, aby anatomia weterynaryjna stała się uznana gałęzią nauki. Jednak weterynaria stała się naprawdę poważaną nauką dopiero w XVIII wieku. Było to po części wynikiem wybuchu epidemii księgosuszu. która dotknęła Europę. Ta choroba zakaźna jest także nazywana bydlęcą plagą; wywołują ją wirusy. Objawy są podobne do objawów występujących podczas tyfusu u ludzi - zwierzęta mają wysoką gorączkę i dreszcze. Nawet obecnie choroba ta jest śmiertelna dla 95 procent zarażonego bydła, które ginie często w ciągu zaledwie jednego tygodnia od pojawienia się pierwszych objawów. Szacuje się, że wskutek księgosuszu w latach 1710-1760 padło w Europie około 200 milionów sztuk bydła.

Wskutek wielu epidemii występujących u zwierząt gospodarskich nabywanie wiedzy o leczeniu zwierząt i zapobieganiu ich chorobom stało się koniecznością i zaczęto tworzyć szkoły weterynaryjne. Specjalistyczne uczelnie, na których wykładano weterynarię, powstały w Europie w drugiej połowie osiemnastego wieku. Pierwszą założył we Francji w Lyonie Claude Bourgelat w 1762 roku; 29 lat później jeden z jego uczniów Charles Vial de St. Bel założył w Londynie pierwszą szkołę weterynaryjną w Wielkiej Brytanii. Do roku 1800 w samej tylko Europie istniało już dwadzieścia szkół kształcących weterynarzy.

Obecnie większość krajów na całym świecie posiada własne organizacje skupiające weterynarzy. Polscy lekarze weterynarii są obecnie zrzeszeni w Wojewódzkich Izbach Lekarskich, a dawniej należeli do Zrzeszenia Lekarzy i Techników Weterynarii. W Wielkiej Brytanii takim stowarzyszeniem jest British Veterinary Association (BVA), a w Stanach Zjednoczonych American Veterinary Medical Association (AVMA). W dodatku różne organizacje krajowe należą często do ogólnoświatowego World Veterinary Association (WVA), który został założony w 1863 roku. W połowie lat osiemdziesiątych XX wieku na świecie pracowało około 200 000 weterynarzy.

Ciekawe strony weterynaryjne :

Góra

Aleksandrów Łódzki

Lecznica dla zwierząt
dr Artur Kotarba dr Urszula Popos
Aleksandrów Łódzki, ul. Bratoszewskiego 21
tel. (0-42) 712 - 22 - 57
Czynne: 9.00 - 20.00